Zmiany w finansowaniu leczenia zakażeń
Chodzi o projekt nowelizacji ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.
W regulacji określono m.in. sposób finansowania świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych osadzonym w zakładach penitencjarnych w ramach programu polityki zdrowotnej leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C (HCV). Zmiany dotyczą też sposobu finansowania leczenia antyretrowirusowego u osób zakażonych HIV.
Leczenie niezależne od ubezpieczenia
Zaproponowano, by leczenie tych grup było finansowane ze środków publicznych – przez Narodowy Fundusz Zdrowia – niezależnie od posiadania przez te osoby uprawnień z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego.
Szerszy dostęp do terapii dla grup wrażliwych
Autorzy projektu wyjaśnili, że potrzeba wprowadzenia rozwiązań wynika z konieczności objęcia leczeniem jak najszerszej grupy osób, w tym z tzw. populacji kluczowych, nieposiadających uprawnień z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego (m.in. osób osadzonych w zakładach penitencjarnych, osób w kryzysie bezdomności).
Obecne przepisy budzą wątpliwości
W aktualnym stanie prawnym osoby zakażone HIV mają dostęp do produktów leczniczych i wyrobów medycznych w programie polityki zdrowotnej, ale możliwość korzystania przez nie leczenia budzi wątpliwości, gdy osoby te nie posiadają uprawnień z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego. Jednocześnie korzystanie m.in. z porad lekarskich kwalifikujących do leczenia i oceniających jego wyniki jest koniecznym elementem i warunkiem udziału pacjenta w programie.
Zobowiązania międzynarodowe Polski
Zgodnie z wytycznymi Światowej Organizacji Zdrowia oraz porozumieniami międzynarodowymi (np. zawartymi w Celach Zrównoważonego Rozwoju), Polska zobowiązała się osiągnąć wyznaczone wskaźniki w zakresie zmniejszenia liczby osób zakażonych HIV i HCV oraz zwiększenia liczby osób skutecznie leczonych w tym kierunku. Warunkiem osiągnięcia tego celu jest włączenie do terapii (HIV/HCV) populacji kluczowych.
